Het eerste Lustrum voor Movinnio.
7 april 2005 werd de stichting opgericht die nu Movinnio heet.
Wat in 2002 was begonnen als een activiteit om organisaties bij elkaar te brengen die het spoor stiller wilden maken, is via het ‘Innovatieplatform Rail’ – een soort burgerinitiatief, nu een professionele stichting geworden die innovaties in vervoer verder helpt door mensen bij elkaar te brengen en katalyseprojecten uit te voeren.

Steeds duidelijkere scope
Vijf jaar na de oprichting is de scope ‘duurzame ketenmobiliteit’, maar zo is het niet begonnen. We startten vanuit de overtuiging dat het spoor veel stiller zou kunnen, mede ingegeven door het Innovatieprogramma Geluid Weg en Rail van Verkeer en Waterstaat en VROM. De ervaringen met dit Innovatieplatform leidden al tot belangrijke inzichten: dat een integrale aanpak sneller tot resultaten leidt; dat een sterke standaardisatie vaak een drempel voor innovaties is; dat een goed idee krijgen één ding is, maar daar een eindgebruiker bij vinden soms veel moeilijker. Dit leidde tot ‘Innovatieplatform Rail’ waarbij geluidreductie nog maar een onderdeel was. We gingen op zoek naar de onderscheidende voordelen van het railsysteem, en kwamen tot de ontdekking dat die voordelen ook naar het wegvervoer kunnen worden vertaald. Het gaat minder om de infrastructuur en meer om het geleide vervoersysteem. De trein is immers zeer efficiënt als het gaat om ruimtegebruik en energie. Zo werd de Stichting omgedoopt in Innovatieplatform Geleid Vervoer. Maar ja, uiteindelijk is het doel een goede en duurzame bereikbaarheid van de gewenste bestemming – zowel voor reizigers als goederen. En toen waren we bij de huidige scope van Movinnio: duurzame ketenmobiliteit.

Een continu toenemende waardering vanuit ‘de markt’
Vanaf de eerste activiteit is er bijval geweest maar ook twijfel of de idealen wel realiseerbaar zouden zijn. De bijval bleef echter toenemen, zodanig dat Paul de Vos en Joep Dickhaut voorjaar 2005 het aandurfden om er een stichting voor op te richten, een persoonlijke investering.
Er sloten zich actieve mensen bij de Stichting aan en er werd een verscheidenheid aan activiteiten ontwikkeld. Toen de positieve reacties bleven toenemen besloot het toenmalige bestuur in 2006 de stichting te professionaliseren. En dan blijkt dat het waarderen van ideeën niet hetzelfde is als betalen van een bijdrage die de continuïteit moet garanderen. Meer investeringen dus, maar gelukkig is het break even point nu binnen beeld. De vooruitzichten zijn prima.

Ups en downs als organisatie
De groei van de activiteiten vroeg ook om een verdere professionalisering van onze organisatie. Organisch laten uitgroeien van een groepje vrijwilligers tot een professionele stichting die als netwerkorganisatie functioneert, is geen eenvoudig proces gebleken. Dat ging met ups en downs; een regelmatige worsteling om doelen, scope, verdienmodel en praktisch functioneren kloppend te krijgen. En dat in de ‘straffe’ wereld van vervoer waar grote organisaties en overheden domineren die een vernieuwende nieuwkomer nu niet meteen omarmen. Een hele belevenis!. En de Stichting is natuurlijk nog altijd in ontwikkeling en zal dat ongetwijfeld nog lang blijven.

Alles bij elkaar was het een enerverende en stimulerende tijd aan de vooravond van wat zich laat aanzien als een doorbraak dit jaar.

Paul de Vos (oprichter en bestuurslid)
Joep Dickhaut (oprichter en directeur)